9.5.05

Declaración Pragmática Pre-eleitoral

Se, ante o que significan para Galiza as vindeiras eleccións de cara a futuras reformas do Estado, de cara ao benestar e á liberdade dos seus cidadáns, e de cara á propia existencia como país de seu (e como proba dos riscos, a Rajoy e ao seu Covadonguismo irredento me remito), tomamos coma tese a máxima de San Ignacio de Loyola: "en tempos de turbación non facer mundanza" -definición por antonomasia do pensamento conservador encarnado en Fraga e no PP-, e como antítese a lóxica Lampedusiana de: "mudar algo para que nada mude" -definitoria do esquerdismo edulcorado e do xacobinismo adormecido de Touriño e do PSOE-, a síntese á que podemos chegar é que este bipartidismo que nos queren impoñer dende os seus respectivos medios afíns, non só é un sistema inimigo do pluralismo e da democracia, senon que ainda por riba, trátanos, aos eleitores, coma se foramos parvos.
Con todas as eivas que se lle queiran pór (que son moitas) non hai máis que un candidato -e ogallá a nosa sociedade demandara que houbera máis- no actual panorama político galego, que en tempo de turbación esté disposto a facer mudanza -ou a incidir para que ésta se faga- e que esta mudanza sexa unha mudanza de calado: Anxo Quintana González.
E o resto é teimar en enlearse con debates menores, ou ganas de volver a perder o enésimo tren.